Untitled Document
 
 
 
Untitled Document English

Ιστορία των Λευκάρων

Untitled Document
Οικοσελίδα
Ιστορία των Λευκάρων
Τοποθεσία
Δραστηριότητες
Διαμονή
Τιμές
Φωτογραφικό Αρχείο
Επικοινωνία
   


Από ιστορικές πηγές φαίνεται πως από τα Λεύκαρα έχουν περάσει και αφήσει τα σημάδια τους όλοι οι κατά καιρούς κατακτητές της Κύπρου. Την εποχή της Φραγκοκρατίας (1260 μ.Χ.) τα Λεύκαρα έγιναν έδρα της Επισκοπής Αμαθούντας, μιας από τις 4 Επισκοπικές έδρες στις οποίες κατέφυγαν οι Έλληνες Επίσκοποι , όταν διώχθηκαν από τους Λατίνους.

Επί Ενετοκρατίας (1489-1750 μ.Χ.) , τα Λεύκαρα έγιναν τουριστικό θέρετρο για τις αρχόντισσες των Ενετών, οι οποίες , σύμφωνα με μια εκδοχή , δίδαξαν το Λευκαρίτικο κέντημα στις Λευκαρίτισσες. Αυτή την περίοδο πιστεύεται πως επισκέφθηκε τα Λεύκαρα και ο μεγάλος ζωγράφος Λεονάρντο Ντα Βίντσι, ο οποίος αγόρασε ένα μεγάλο τραπεζομάντιλο, για την Αγία Τράπεζα του Καθεδρικού του Μιλάνου.

Γύρω στο 1570 μ.Χ. , όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν για να κατακτήσουν το νησί, στα Λεύκαρα κατέφυγε μεγάλος αριθμός άμαχου πληθυσμού για να γλιτώσει από την τουρκική θηριωδία. Παρόλα αυτά, όμως , φαίνεται ότι τα Λεύκαρα υπήρξαν το πρώτο θύμα των Τουρκικών επιδρομών και σύμφωνα με γραπτές πηγές μέσα στην Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού σφαγιάστηκε μεγάλος αριθμός κατοίκων.

Οι Άγγλοι κατακτητές (1878 μ.Χ.) ανακήρυξαν τα Λεύκαρα σε Δήμο ( 1883 μ.Χ.) , γεγονός που άλλαξε την όλη πορεία εξέλιξης της κωμόπολης.

   


Τα Λεύκαρα είναι ξακουστά σε όλες σχεδόν τις γωνιές της γης για τα υπέροχα Λευκαρίτικα κεντήματα. Οι Λευκαδίτισσες , αρχικά, κεντούσαν τα όμορφα αυτά κεντήματα , για να στολίζουν τα σπίτια τους, αργότερα όμως, περί τα τέλη του 19 ου αιώνα , πίστεψαν πως αυτά τα κομψοτεχνήματα θα μπορούσαν να πωληθούν και να στολίζουν σπίτια και άλλων περιοχών.

Έτσι άρχισε το εμπόριο των Λευκαρίτικων κεντημάτων και δεκάδες τολμηροί νέοι του χωριού ταξίδεψαν προς κάθε κατεύθυνση , με μια βαλίτσα στο χέρι , με στόχο να πωλήσουν τα περίφημα κεντήματα και να γυρίσουν πίσω στο χωριό με ένα αρκετά σεβαστό χρηματικό ποσό. Το εμπόριο των κεντημάτων δίνει μεγάλη ώθηση στην εξέλιξη του ίδιου του κεντήματος ενώ παράλληλα γίνεται μια σοβαρή
   

πηγή εισοδήματος για την κάθε οικογένεια.

Η μεγάλη αγάπη του κόσμου για το Λευκαρίτικο κέντημα το κράτησε μέσα στους αιώνες και έτσι ακόμα και σήμερα όλοι μπορούμε να χαιρόμαστε τις Λευκαρίτισσες που κεντούν στα στενά δρομάκια των Λευκάρων και , αν το επιθυμούμε , μπορούμε να στολίσουμε και το δικό μας σπίτι με τα ίδια κεντήματα με τα οποία στόλιζαν τα σπίτια τους γενιές ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

Η καλαισθησία και η αγάπη για το ωραίο δεν είναι , όμως, προνόμιο μόνο των γυναικών στα Λεύκαρα. Ενώ οι γυναίκες έφτιαχναν τα όμορφα κεντήματα , οι άνδρες των

   

Λευκάρων πλούμιζαν με ιδιαίτερη τέχνη τα ασημένια καπνιστομέρεχα , τις μερέχες, τα ασημένια κουταλάκια, και τόσα άλλα κομψοτεχνήματα. Ακόμα και σήμερα στα Λεύκαρα η τέχνη της αργυροχοΐας ανθεί και προσφέρει περίτεχνα δείγματα για τους λάτρεις του ασημιού.

Στην καρδιά του χωριού βρίσκεται η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού , η οποία χρονολογείται από τον 14 ο αιώνα. Χαρακτηριστικό της εκκλησίας είναι το ξυλόγλυπτο εικονοστάσι, που φιλοτεχνήθηκε το 1760 μ.Χ. και στο οποίο υπάρχει αθέατη κρύπτη όπου φυλάγεται ο μεγάλος ασημένιος Σταυρός που , κατά την παράδοση, φέρει κομμάτι από το Τίμιο ξύλο.

Κάθε γωνιά των Λευκάρων είναι συνδεδεμένη

   

βαθύτατα με τον Χριστιανισμό , αφού σε κάθε γειτονιά αλλά και σε μικρές αποστάσεις γύρω από το χωριό υπάρχουν αρκετά παρεκκλήσια , τα οποία διατηρούνται και λειτουργούνται σε τακτά διαστήματα.

Τα Λεύκαρα, στο σύνολο τους, αποτελούν ένα ζωντανό μουσείο όπου ο επισκέπτης μπορεί μέσα σε κάθε γειτονιά να ζήσει σε χρόνους περασμένους. Αντιπροσωπευτικότερο όμως δείγμα της Λαικής Αρχιτεκτονικής που χαρακτηρίζει τα Λεύκαρα είναι το Μουσείο Λαικής Τέχνης. Το Μουσείο είναι ένα αρχοντικό του περασμένου αιώνα (Οικία Πάτσαλου), όπου ο χρόνος σταμάτησε να κυλά και όλα θυμίζουν το χθές. Οι καναπέδες, οι μεγάλοι ξυλόγλυπτοι καθρέπτες, τα παλιά κρεβάτια, οι ενδυμασίες του άρχοντα και της αρχόντισσας του σπιτιού είναι λίγα μόνο από τα θαυμαστά εκθέματα το Μουσείου. Τρο καμάρι όμως του Μουσείου είναι η παλιά συλλογή Λευκαρίτικου κεντήματος του περασμένου αιώνα που εκτίθεται σε μια από τις αίθουσες του.

   

Η τέχνη κατασκευής παραδοσιακών λουκουμιών είναι κάτι ακόμα που κάνει τα Λεύκαρα γνωστά, αφού ξένοι από την Κύπρο και το εξωτερικό έχουν την ευκαιρία να δουν τον παραδοσιακό τρόπο παρασκευής τους και να τα απολαύσουν.

Τα δύο ξενοδοχεία του Χωριού καθώς και τα παραδοσιακά σπίτια τα οποία ο καθένας μπορεί να ενοικιάσει χτισμένα και στην καρδιά των Λευκάρων σε παραδοσιακούς Αρχιτεκτονικούς ρυθμούς μπορούν να προσφέρουν στους επισκέπτες τους, την γαλήνη και τη ξεκούραση.

 

Untitled Document

All rights reserved - Iosiphis House Copyright 2007
Designed and Developed by ΙΣΤΟΧΩΡΟΣ